Samorząd zawodowy pielęgniarek i położnych powstał na mocy ustawy z dnia
19 kwietnia 1991 roku o samorządzie zawodowym pielęgniarek i położnych. Niewątpliwie jest to najliczniejsza grupa zawodowa Rzeczypospolitej Polskiej, posiadająca ponad 250 tys. członków. Jednostkami organizacyjnymi samorządu jest Naczelna Izba Pielęgniarek i Położnych oraz 45 okręgowych izb powołanych uchwałą Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych. Okręgowe izby posiadają autonomię i osobowość prawną. Organami samorządu są: Naczelna Rada Pielęgniarek i Położnych, Naczelny Sąd Pielęgniarek i Położnych, Naczelny Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej, Naczelna Komisja Rewizyjna i odpowiednio: okręgowe rady pielęgniarek i położnych, okręgowy sąd pielęgniarek i położnych, okręgowy rzecznik odpowiedzialności zawodowej, okręgowa komisja rewizyjna.
Do najważniejszych zadań samorządu należy sprawowanie pieczy nad należytym wykonywaniem zawodu, ustalenie zasad etyki zawodowej, ustalenie standardów zawodowych, prowadzenie orzecznictwa zawodowego, wydawanie prawa wykonywania zawodu. Samorząd pielęgniarek i położnych reprezentuje zawodowe, społeczne i gospodarcze interesy tych zawodów.
Od momentu powstania samorządu w 1991 roku do chwili obecnej nastąpiło wiele zmian dotyczących naszych zawodów. Dokonała się transformacja kształcenia przed i podyplomowego. Dzięki niej pielęgniarki i położne są coraz lepiej wykształconymi profesjonalistami, a kształcenie zostało dostosowane do wymogów Unii Europejskiej. Odbywa się ono na poziomie wyższym zawodowym. Zorganizowany został również system kształcenia podyplomowego.
Samorząd zawodowy podejmuje decyzje i wydaje zezwolenia na indywidualną i grupową praktykę pielęgniarek i położnych, dzięki czemu sprawowany jest nadzór nad wykonywaniem zawodu a tym samym nad jakością świadczeń zdrowotnych.
Wszystkie działania podejmowane przez samorząd zawodowy pielęgniarek i położnych mają na celu zapewnienie bezpieczeństwa polskiemu społeczeństwu, które korzysta z usług świadczonych przez pielęgniarki i położne.
|
